There's glory in our days

Sprawa jednego wyskoku Jorge została już wyjaśniona, i skupiliśmy się na sobie. Zwłaszcza, że jak się okazało dostałam się na ten kurs. Dlatego siedziałam właśnie na łóżku i obliczałam na ile mi starczy na dojazdy do Barcelony. Ale nie było tego dużo, dlatego już byłam na siebie zła, że w wakacje zamiast skupić się na sesjach każdego dnia to wolałam jakoś odpoczywać. A teraz kiedy nadeszła zima miałam mniej zapisanych miejsc w kalendarzu. Jorge akurat wrócił ze spaceru z psiakiem i sam usiadł obok mnie. - I jak tam? - Kiepsko, chyba muszę się zakręcić gdzieś do pracy. - Zapytaj ojca czy nie możesz pomóc. - Właśnie chcę to zrobić. Dlatego pójdę do niego jutro. Heh... szkoda, że nie pomyślałam w wakacje o tym i nie robiłam sesji codziennie. - Oj tam, damy sobie radę. - No tak. Najwyżej tylko ty pójdziesz na prawko. - Ej, ej. Mieliśmy iść razem. Zresztą zaoszczędzimy i po trzech miesiącach pójdziemy. - No dobrze. - Ale co będziesz robić? - Nic? Zdjęcia zrobiłam już...

Jutro rano miałam jechać do Londynu, więc najpierw pociąg do Barcelony na mnie czekał. Ale musiałam się spakować a kompletnie nie miałam do tego głowy i chęci. Siedziałam na łóżku nad pustą walizką i dumałam aż zobaczyłam błysk flesza więc zdziwiona spojrzałam w stronę drzwi i widziałam tam Jorge z moim aparatem. - Hmm? - Co tak dumasz? - zaśmiał się i usiadł na łóżku obok mnie - Nie wiem co zabrać, jak się spakować. - westchnęłam - Nie rozumiem problemu, bierz te rzeczy w których czujesz się najlepiej i wyglądasz najładniej. - Łatwo ci powiedzieć, bo pakujesz się co drugi weekend. - Spakować i ciebie? - zaśmiał się i wziął do ręki moją bluzkę - Taka współpraca mi się podoba. - No widzisz. - i dał mi całusa Usiadł na podłodze i zaczął składać te rzeczy, które mu pokazywałam i podawałam i tak o to miałam wszystko w walizce. Kosmetyczka też leżała i zadowolona mu podziękowałam za pomoc. Tylko, że jak ją podniosłam to była trochę ciężka. - Spokojnie odprowadzę ...